Al gauw bleek dat een goede gedachte te zijn geweest. Hij genoot weer van zijn werk en kon als een van de weinige kunstenaars leven van zijn kunst.
Hij schildert in een hoog tempo, is dag en (vooral) ’s nachts in zijn atelier te vinden. Hij heeft geëxposeerd door heel Nederland en sinds kort ook steeds meer in het buitenland. En nu heeft hij ook eindelijk weer een “eigen” plekje in Amsterdam, of eigenlijk twéé plekjes, de Spiegelgracht, waar hij een eigen galerie heeft en een permanente expositieruimte in café/restaurant de Herengracht.
Verder wordt zijn werk nog door vele galeries verkocht door heel Nederland. Hijzelf wisselt het drukke leven van Amsterdam af met de stilte van de Belgische Kempen, waar hij midden in een groot bos een atelier deelt met zijn vrouw, hond en 5 katten....
![]() |
||